Slowly pacing through life

Tamang scroll lang sa dash kasi nakakahiya mag-post. Hindi naman sa nakakahiya hindi ko lang alam kung ito pa ‘rin ba yung tumblr na takbuhan ko ng problema at kung nandito pa ‘rin ang mga kaibigan na tumulong sa akin noon pero once na mag-open ulit ako dito pakiramdam ko iba na ang lahat at mag-sisimula ulit ako sa una na walang kakilala hindi ko alam kung tatangapin pa ba nila ako kase para sa akin nag-bago na ang lahat. 

Tumblr nowadays

30% Inactive

20% Patama/Quotes 

10% Actual Bloggers

40% Patuloy na nag-rereklamo kung anong tunay na nagyari na sa Tumblr

Mahirap maging gwapo therefore, mahirap maging ako.

Forever ka dyan! Formalin nga nabubulok ‘yan pa kaya!

Ang tumblr na ba ay lugar para mag-pa promote ng iyong twitter/instagram? Hays.

Guys follow niyo ako sa Insta, sabay ganon. Hahaha.

Ano nga ba ang Facebook? Diba social media na kung saan pwede mag-interact ang bawat isa pero bakit ngayon iba na? Ngayon lugar na ng mga vain na babati lang ng good morning may kasama pang picture, fan pages na sila mismo ang gumawa, mga pa-like, pa-fl, pa-promote, picture ng pag-kain, picture ng pinag-kainan, away, landi status tulad ng pag-hahanap bf/gf, at marami pang-iba. Sana naman kung anong ginagawa mo dito para sa sarili mo hindi para sa likes, followers, at comments sa DP mo. Sabi nga ni C.W. Leadbeater, “You are what you share.”

I’ve never been so happy that I know all of this. I mean ALL OF THIS. #fandom

I’ve never been so happy that I know all of this. I mean ALL OF THIS. #fandom

Sa sobrang bored ko parang gusto ko ng pumasok.

Pwede na ulit mag-post sa tumblr pero mas-pinili kong hindi dahil tamad ako.

Friends lang daw, Nabahala ka naman pero noong nalaman na may chance siya niligawan ka na.